Γιατί το λέω αυτό; Είναι απλό: ελάτε στη θέση κάποιου που έκανε 200 χιλιόμετρα για να φθάσει στο καζίνο -κι έχει άλλα 200 για να γυρίσει - κι από τη λαχτάρα και την ανυπομονησία του να παίξει , καταφέρνει με επιπόλαιες κινήσεις σε ελάχιστο χρόνο να αδειάσει το πορτοφόλι του

Εκεί τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα και η απογοήτευση διπλή.

Προχθές για μία ακόμη φορά έγινα μάρτυρας ενός τέτοιου περιστατικού - έτυχε να κάτσει στο τραπέζι μου ένας τέτοιος παίκτης - και είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω από την αρχή ως το σύντομο τέλος του τόσο το άτσαλο παιχνίδι του όσο και την ψυχολογική του συντριβή. Συζητήσαμε λίγο, μου εξήγησε το πρόβλημά του και κατάλαβε εκ των υστέρων τα λάθη της (ανύπαρκτης) τακτικής του. Ασφαλώς σαν και τη δική του περίπτωση υπάρχουν χιλιάδες άλλες.

Συνιστώ σε όλους τους παίκτες οι οποίοι αισθάνονται ότι ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία καταρχήν να κατανοήσουν αυτή τους την αδυναμία και να μην πέφτουν με τα μούτρα στο παιχνίδι. Κάνετε μία βόλτα μέσα στο καζίνο, πάρτε ένα ποτό στο χέρι , γυρίστε από τραπέζι σε τραπέζι, σχεδιάστε την τακτική σας και όταν είστε πια αρκετά ήρεμοι και συγκεντρωμένοι παίξτε το παιχνίδι σας - αλλά ήρεμα και ψύχραιμα - τα τραπέζια του μπλακτζακ δεν πρόκειται να βγάλουν πόδια και να φύγουν από τη θέση τους.

Δυστυχώς, στο καζίνο η τύχη έχει πάντοτε τον τελικό λόγο για το αν θα φύγουμε με σκυφτό το κεφάλι (όταν πλέον αγγίξουμε τα επιτρεπτά όρια ήττας) ή αν θα φύγουμε νικητές (όταν φθάσουμε στο στόχο νίκης). Αυτά τα όρια, όπως έχουμε ξαναγράψει αρκετές φορές, ο κάθε παίκτης πρέπει να τα καθορίζει ΠΡΙΝ ξεκινήσει να παίζει, και να είναι απόλυτα πειθαρχημένος ως προς αυτά.

Ξέρετε όμως ποιο είναι πολλές φορές το πρόβλημα; Ότι αυτά τα όρια είναι απλώς νούμερα, αριθμοί και τίποτε παραπάνω. Και καλά το να προετοιμαστείς να χάσεις ένα συγκεκριμένο ποσό είναι σχετικά εύκολο: παίρνεις μαζί σου μόνο τα χρήματα που θέλεις και αφήνεις σπίτι κάρτες, πιστωτικές κτλ. Τι γίνεται όμως με το στόχο νίκης;

Εκεί τα πράγματα περιπλέκονται κι έρχεται η απληστία να παίξει το δικό της παιχνίδι. Είναι πολύ πιο δύσκολο να φύγεις από το καζίνο όταν κερδίζεις παρά όταν χάνεις. Πηγαίνοντας προς την έξοδο σκέφτεσαι ότι σήμερα έχεις ρέντα, είναι η βραδιά σου και τελικά επιστρέφεις για να κερδίσεις ακόμη περισσότερα, το έχω κάνει κι εγώ πολλές φορές - παλαιότερα πολύ συχνά και τώρα πολύ σπάνια.

Οι πιο πολλοί ειδικοί του τζόγου συνιστούν στους παίκτες σε αυτήν την περίπτωση να ξεχωρίζουν τα περισσότερα από τα κέρδη βάζοντάς τα στις τσέπες τους και να έχουν την πειθαρχία να μην τα αγγίζουν ακόμη κι όταν η ροή του παιχνιδιού αλλάξει (γιατί πάντοτε η ροή του παιχνιδιού κάποτε αλλάζει).

Το κόλπο εδώ είναι να μετατρέπετε αυτές τις μάρκες σε κάτι πραγματικό: ένα ηχοσύστημα, ένα δώρο για τη γυναίκα σας, ένα κινητό, ένα νέο κομπιούτερ κάτι τέλος πάντων του οποίου να αντιλαμβάνεστε απόλυτα την αξία του και έχει μία υλική υπόσταση.

Φαντασθείτε έπειτα ότι αυτό το αντικείμενο το έχετε μαζί σας, δίπλα σας κι έπειτα πάρτε μία λογική απόφαση για το αν θέλετε να ανταλλάξετε αυτό που ήδη έχετε με τη δυνατότητα να συνεχίσετε να παίζετε.

Κάνετε αυτήν την απλή ερώτηση στον εαυτό σας: Πως θα αισθανθώ εάν δώσω πίσω το (αντικείμενο) μου; Αν η απάντηση που θα δώσετε στον εαυτό σας είναι απογοήτευση ή κάτι χειρότερο τότε μην το διακινδυνεύετε καθόλου. Είναι κρίμα να μετατρέψετε μία πετυχημένη βραδιά σε μία ακόμη αποτυχία. Πάρτε το φανταστικό αντικείμενό σας παρέα, κατευθυνθείτε στο ταμείο αλλάξτε τις μάρκες και φύγετε νικητές.