Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Έπεντορφ, με επικεφαλής τον Δρ Κριστιάν Μπουσέλ, με τη χρήση λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας κατέγραψε την εγκεφαλική δραστηριότητα 12 παθολογικών χαρτοπαικτών και 12 ατόμων που δεν ασχολούνταν με τον τζόγο, ενώ έπαιζαν ένα απλό παιχνίδι με χαρτιά.

Οι παίκτες έπρεπε να διαλέξουν ένα από τα δυο κλειστά χαρτιά. Αν το χαρτί ήταν κόκκινο κέρδιζαν ένα ευρώ.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι την κοιλιακή μοίρα του ραβδωτού σώματος, το τμήμα του εγκεφάλου που σηματοδοτεί την επιβράβευση, ήταν λιγότερο ενεργό στους παθολογικούς χαρτοπαίκτες αν και οι δυο ομάδες παικτών έχασαν και κέρδισαν ίδια χρηματικά ποσά.

Η μειωμένη δραστηριότητα στη συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου είναι χαρακτηριστικό σημάδι της ουσιοεξάρτησης.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι μια πιθανή εξήγηση γι' αυτό ίσως είναι ότι οι άνθρωποι με τέτοιες εξαρτήσεις δεν μπορούν να διατηρήσουν την ποσότητα της ντοπαμίνης, η οποία σχετίζεται με το συναίσθημα της ικανοποίησης και της ευχαρίστησης, που χρειάζονται στην κοιλιακή μοίρα του ραβδωτού σώματος, στη καθημερινή τους ζωή.

Μάλιστα χρειάζονται ισχυρότερες διεγέρσεις, όπως ναρκωτικές ουσίες ή υπερβολική χαρτοπαιξία, για να «αποζημιωθούν».

Όπως επισημαίνει ο Δρ Μπουσέλ «τα ευρήματα δείχνουν ότι η παθολογική χαρτοπαιξία είναι μια εξάρτηση που δεν σχετίζεται με ουσίες».

Ωστόσο ο Δρ Μαρκ Γκρίφιθ του Πανεπιστημίου του Νότιγχαμ υποστηρίζει ότι οι διαφορές στην εγκεφαλική δραστηριότητα είναι πολύ απλοϊκές για να εξηγήσουμε γιατί ορισμένοι άνθρωποι τζογάρουν ενώ κάποιοι άλλοι όχι. Το κοινωνικό περιβάλλον είναι ένας μείζον παράγοντας που επηρεάζει την εξάρτηση από τα τυχερά παιχνίδια και θα πρέπει να λαμβάνουμε πάντα υπόψη.